Не плачи Дарија 101

о светлината откупена од првата грмотевица,
јас крвавам како сонцето над морето излеано
кога утре треба да најави нова рамнодневица.
Често со тишината како плимата ме покриваш,
зошто мислиш дека таму е моето ново заоѓање,
твојот грев и твоето каење со тоа го сокриваш,
ми подаруваш време за моето ново себенаоѓање.
Ти таму јас тука еден од нас во другиот царува,
два броја разделени со запирка а сепак се збир,
дишам низ ветрот здивот пратен ти го дарувам,
споСекојдневно воскреснуваш во мене презреано
смените канам на гозба, на овој стиховен пир.
Дарија времето само почна наназад да се враќа,
сојузник ми е за се она што ноќва ти го праќам.
МЈ2015 г

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s