Не плачи Дарија 106

Не плачи Дарија 106
Ти си како лето слатко јадење ми нудиш,
и на адот му е тешко пламенот го гасиш,
очај и страдањето сред пладне ги будиш,
сал рудо јагне си од раце што ми пасиш.

Напати си мој ангел напати си црна стија,
те сакам па те мразам те кревам и паѓам,
кученце сум во стапалата твои се вијам,
секое утро покрај тебе јас пак ќе се раѓам.
..
Тоа што понекогаш од смртта се плашам,
дека ќе го ограби мирисот на твоето тело,
дар е споменот на цветот што го прашам,
покриен со росни ружи во тивкото опело.

Несоницата тогаш во пепелта ќе е кутната,
ти ќе знаеш надежта под јазик ми е бутната.
МЈ 2016 г

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s