Не плачи Дарија 108

Не плачи Дарија
108

Врвовите сега се урнаа во моето тело
планините ги допреа усните за првпат
реки горат во брчките на моето чело
раниве низ душа една со друга се крпат
Никој не може тишината да ми ја допре
затворена во кутијата на моите соништа
нешто се случува љубовта некој ја сопре
дотурам јаве на моите згаснати огништа
Ги протегам рацете летот да го фатам
последен што е кон вечното патување
очите не трепкаат за миг да го скратам
таму да ни биде нашето вечно летување
Сакав свиткан во болка многу да кажам
дека можам безтебе срцето си го лажам.
МЈ 2016

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s