Не плачи Дарија 110

Не плачи Дарија
110

Денес го повикав стариот градски штимер,
во чија насмевка ја видов и твојата слика,
шеретски ме праша дали најдов “нов“цимер,
зошто клавирот пропаѓал почна да ми вика.
Го подигна капакот од окото солза му капна.
јас потпрен на студениот камин во облак дим.
око мое му вели тука никој повеќе не стапнал,
од заминувањето Париз, Виена ил вечниот Рим.
Очите му залутаа на покриениот мебел стар
на стариот од абонос црвен бар без пиалоци
на пукнатините во ѕидот и на излупената вар,
на скапите празни шишиња и други остатоци.
Музиката твоја во мозокот уште му е всадена,
заедно со убавината од бога ти била дадена.
МЈ 2016 г

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s