ПЛОД ШТО ЗРЕЕ

ПЛОД ШТО ЗРЕЕ

Седна пред мене малце лево такаречи падна,
се потпре наназад божем потпира ѕид голем,
ме измери со чуден поглед ко лисица гладна,
замириса во вагонот на познат црешов полен.

Мислам сме се сретнали и другпат тука нели,?
за проба место здив испука кратко ко пушка,
знам по гипсот на раката и вашите заби бели,
и досадната што сакаше постојано да ве гушка.

Имаш добро паметење оттогаш има шест лета,
јас на вас не, можеби бевте или пиле или пупка,
гледам низ фармерките убаво колено ти цвета,
штом влезе срцево веднаш почна да ми тупка.

Без да ме праша седна до мене и подаде рака,
како живот еден што скита и во шамија се вее
ми фати поглед да потонам во нејзината мака,
сега нема грев ако го скинам плодот што зрее.
МЈ 2016

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s