Се свртам ли

Се свртам ли

Се свртам ли назад зарад сенките на стапалките ќе е,
што вечно ги пратат моите пруги кон тунелскиот зрак.
Ја менуваат длабочината од леснотијата што не пее
додека не неидат на црните греди до нечиј куќен праг.
Се свртам ли напред ги каснува забот на заборавот,
станувам друмски човек потпрен на празниот ранец,
минувм низ патиштата без врати под рака со стравот,
станувам птица после секој немарно скокнат шанец.
Моќта ми е во зборовите тие се моите заробеници,
под непцата сместени ко ракови на продажба речни,
мислите ми стануваат троми како зелени гасеници,
нема свртување макар патиштата ми станале млечни.
Ако чудесата се случуваат и јас ќе станам бог самец,
во себе секогаш за резерва си чувам еден мал чамец.
МЈ 2015 г

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s