Воопшто не си пајак

Воопшто не си пајак
.
Недоразбирањето често во вртлог ме дави,
мислата ми ја глодаат сомнежи како црви,
не кријам кревам раце нема што да се прави,
се така под нозе трпам времето да си врви.
..
Свикнат сум на коњ јавнат од високо гледам,
на седло скинато се познаваат жолти сламки,
верувајте вистината ме боде неудобно седам,
всушност не кријам врз совеста немам дамки.
.
Јас и коњчето годините си ги поделивме исто,
тој од времето на ждребе а јас како дете мало,
секогаш сами, сега со дилемите сме на чисто,
нога не вадам од узенгија, тоа спасено од рало.
.
Кога си горд зборот е како плашлив питом зајак,
од незнаење ткаеш мрежи а воопшто не си пајак.
МЈ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s