Поезија како Амазон рамен

Поезија како Амазон рамен

Му велам на ,,пријателот,,: поезија?
Да, роден сум за тоа Чичко имав,
свиреше шупелка имаше амнезија.
и убав, ми вели-со глава му климнав.

Патуваше долго, немаш ранец гледам?
О, не, да, јас, јас сум јавачот осамен,
на грбот носам реклама, сонот го следам.
Имаш долга сенка-велам; те следи камен.

Не ме прашувајте, еднаш пеев и во хор,
живот имам како опера, ко Амазон рамен.
Како автобус ти е твојот закоричен двор.
И? Сега двајцата се греете на мојот пламен?

Уште ќе ми речеш дека моногамна е без рима,
дека на раскрниците од разврат не прави попис,
до песнарка да порасне само да не види зима?
Види, рогови торба не збира, јас им менувам опис!
МЈ 2016 г

authorized

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s