За љубовта која трае

За љубовта која трае
.
Да пишуваш за мината љубов која уште трае,
како скриено жарче во сивиот изладен пепел,
мора да си столетен даб што не гори а чмае,
секад иста ѕвезда во животот да ти е репер.
Кога ноќе сонуваш оставај едно место празно,
за да може таа под срцето со тебе да се буди,
во предели каде сонцето го крие своето азно,
за секој твој бакнеж еден златник да ти нуди.
Кога си разбуден а сонот долг бил обична лага,
блескавите желби биле само свенати цвеќиња,
ти горделиво отвараш прозорец и слушаш гага,
од милозвучен извор од улицатата  со дечиња.
Помислуваш на нив дали истото жарче ги чека,
дали за нив љубовта ткае по една перница мека.
МЈ 2106 г

Image result for најлепса река

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s