Не плачи Дарија 112

112
.

Поминувам често крај будната среќна река,
ме прашуваат брановите до кога сам вака,
врбата распуштила коса кадифена и мека,
истото ветерче прашува, дали уште те сака.
..
Заспани на листовите од локви птици мали,
ја препознаваат мојата сенка што ги милува,
мајка им во близина ги препушта да ги галиш,
не отпатува на југ сега само тука ги испилува.
..
И рибите понекогаш со мене зборат во скок,
со очи им возвраќам додека акробации ткаат,
полни со насмевка, воздишки со изминат рок,
додека сликите во мислите мечтаат и чмаат.
..
Ти како да си тука твојот дух над рекава се раѓа,
и секој ден во утрото по една ѕвезда во неа паѓа.
МЈ 2016 г

Image result for најлепса река

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s