Не плачи Дарија 114

Не плачи Дарија
114.
Денес сред бел ден се разминав со тебе,
помислив каде ли само сме се сретнале,
погледот студен почна грло да ми гребе,
не е можно мислите пак да ми одлетале.
Твојот лик на секој чекор ме разминува,
облечен во твојата облека со твоја става,
полудувам, во секоја жена се отсликува,
можеби разумот одново ме боде и мава.
Понекогаш пуштам рака за да те сопрам,
да те завртам кон себе усни да ти бакнам,
ил замината да стрчам коса да ти допрам,
или најдобро е  главата в дрво да ја акнам.
Минуваат така покрај мене твоите ликови,
се препознавам ги слушам моите крикови.
МЈ 2016 г

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s