Среќата мината

Среќата мината

Не ја кини последната наша нишка,
ќе ги скинеш душите наши сплетени,
надежта ранлива ќе почне да вриска,
срцата ќе изгорат во пламенот ветени.
Зар повторно да се лажеме и патиме,
среќата мината кај нас треба да проси,
по трнливиот пат пак да се навратиме,
свенатост да и вденеме во седите коси.
Не, зборовите изречени се бледи и суви,
пуштиго срцето да плаче тоа е уште дете,
љубовта нека ни сонува во ноќите глуви,
сега не галиме мигови како ветер цвеќе.
Среќата често на зборовите роб им била,
никој не знае кога кај кого гнездо свила.
МЈ 2016 г

Image result for drawing pictures

authorized

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s