Последна станица

Последна станица

Беше дојденец, за рака ја води,
таа лист од нај мирисна билка,
сладок сoчен плод, таа му роди,
во секоја ноќ му беше водилка.

Одеднаш на љубовта и дојде ден,
светилката да и згасне од страст,
со јазик попарен како од лут рен,
прва ја снема под ноќниот пласт.

Чудна меланхолија ги сврте в круг,
мудроста ги напушти, сама збесна,
мозокот мал ги боде најдете си друг,
молкот црвен во лицата ги плесна.

Уште сосем не изгорени со планот,
дојденецот ита кон својата кланица,
таа и плодот нем останаа во станот,
без билети на последната станица.
Марио Јагоски ( 2016)

Image result for woman and child on station  drawing

authorized

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s