Ненајавено со дождот

Ненајавено со дождот

Ненајавено со дождот паѓачки гостувам,
реката матна со поезија ја хранам вечна,
за недослушањето на стихот и простувам,
како таа мене за капњето во песната течна.

И нудам моето име во слапот да го втисне,
за со нејзиното на морето да му подариме
песна, од срцето на извор што ќе го плисне,
зашто ние и морето никогаш не ќе остариме.

Јас и ти реко знаеме во едно да се слееме,
јас река ти поета низ вековите што жубори,
ти до мене не досегнуваш а зедно бдееме,
нема тек ниту песна двајцата да не измори.

Твојата сила и мојата мисла се по нешто таат,
мојот стих и твоите капки тоа најдобро знаат.

Марио Јагоски 2016 г

Image result for rain

authorized

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s