Не сакаме последни желби

Не сакаме последни желби
Јас чекам нов снег
за да ги повториме бакнежите
неодминати и силни
страсни и вжештени
како во срцата татнежите
Безмилосно го дишам твојот здив
додека тонеме во забранетото
во допирот умираме а богови сме
ја голтаме светлината во очите
украдена од средбата во летото
Си ги подаруваме срцата
со неповторливите желби врамени
живототите ни расцутеа по втор пат
ни горат во утринските изгрејсонца
низ прстите допирите наши пламени
Не сакаме последни желби
ниту ноќите да се последни а страсни
само да се сетиме ќе неснема некое утро
љубовта над перница да не ја будиме
нека не
сонува во зајдисонцата прекрасни

Related image

authorized

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s