ПОЕТ И БОГ

Поет и Бог

Го гледа бог поетот во рацете со скришно око,
како со перото кастри болки се нешто длаби,
зарем и тука на небо од него да нема спокој,
што ли создал тој место него да остава траги.?

Таа вечна мудрост не му дозволува да пречи,
во лудоста поетот има и нешто свое да каже…
послушност откажува пред бог нема да клечи
може да рикне од болка ,,нема бог!,, не лаже.

Го пушта, нека, под куполата му наменил место,
нека чмае, нека крвави, нека е крал силен, моќен
нека свиткува спокој и позлатува празен престол,
во небесната бездна крикот негов е ѕвон ноќен.

Тие двајца не спијат како мудрец наспроти блесок,
од живот прават сребрени бранови во златен песок.
МЈ 1 Мај 2017 г

Related image

authorized

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s