СИНИОТ СОНУВАЧ

Синиот сонувач

Син сонувач вечерва најдлабоки желби мои гали,
игра со нив се насмевнува како вртелешка се врти,
итрец е тој волјата негова во мене сака да ја пали,
да застане лично каде ќе сака он од многуте црти,
да разбуди во мене едно убаво јас, од мене дел,
да ослободи се` што во мене блокирано срце печат,
од дното на душава љубов да протече гејзир бел,
слапови верба повторно да се пластат како снег
нови видици повторно како некогаш да ме лечат.
….
Синиот сонувач најдлабоките желби ми ги гали
ги бодри храбро ги поттикнува да растат ко заб
којзнае од таков спој што ќе се роди искри мали
мене ми личи би можело да речеме дека е даб.
….
Ќе расне дабот нова јас, мои желби ќе лиснат,
ќе засјае од солзите радосници на една жена,
капки живот од гејзерот во нов живот ќе плиснат.

Ти благодарам мили сонувачу мој син
на моето срце нов импулс што му даде,
ода одново и пеам на тревата прв чин
од твојата смелост желбата моја краде.
Ми се присторува вечерва, ох, каква милина
долго, долго ќе лудувам во заносна дивина
во дамарите на моето срце што се отскрива
штом искрата сонце во окото почна да плива
и погледот мој со на сонцето почнува да печи
кога од далеку ќе замирисаат полско цвеќе, свеќи…
Отсјајот на свеќите штом тивко затреперка
и ќе стане мерило на бесмилата животна мерка
а јас од радост што жива сум ќе викнам
над крошните на тополата силно ќе крикнам
и гласот одеднаш ќе го свиткам…

Ти благодарам, мили сонувачу мој син,
што со твоја помош поетска извив става
благодарам на радоста во мене рти цветот
ти благодарам во мене разбуди жена права
испраќам нов глас кон небото и кон светот.
Препев на македонски
Марио Јагоски
Највеќи и нај омраженији песник Македоније 🙂 /шалим се/

Препев Марио Јагоски

Тука е оригиналот на песната:

PLAVETNI SNEVAČ

Plavetni snevač pohodi noćas najdublje moje želje,

igra se sa njima, smeška se i kao čigra vrti,

hteo bi taj vragolan da svoju nametne volju,

da zaustavi se na kojoj lično on hoće crti

i da probudi u mome ja mene bolju,

da odblokira što se otpustiti može

pa da iz najdubljeg mog kutka gejzir ljubavi poteče,

da slapovi se vere nove uslože

pa da me vidici novi sve uspešnije leče.

Plavetni snevač najdublje mi želje pohodi,

snaži ih i podstiče na novi rast,

ko zna šta sve će iz tog spoja da se rodi,

liči mi da mogao bi, možda, izrasti hrast.

Izrašće hrast nove mene,

olistaće najdublje moje želje,

zacakliće se od radosti zene,

gejzir će života da se pokrene.

Hvala ti, dragi snevaču plavi,

što mome srcu svež impuls dade,

hvala što opet odu pevam travi,

što moje se želje tvojom smelošću slade

pa mi se čini, oh, noćas mi se čini

da ludovaću dugo još u zanosnoj divljini,

u divljini svog srca što damarima se oda

čim u oku mome žarulja počne da bunca,

čim se ja susretnem s pogledom sunca

i kad zamiriše poljsko cveće,

i sveće…

kad odsjaj sveća zatreperi,

kad postane merilo životnoj meri

i kada od radosti što živa jesam, viknem,

i iznad krošnji topola šiknem,

kada ciknem

– pa utišam glas.

Hvala ti, moj snevaču plavi, što pomogao si meni

da, sva srećna, izvijem svoj pesnički stas,

hvala ti jer – cvet radosti već niče u mojoj zeni,

hvala ti – put nebesa šaljem novi svoj, preobraženi glas.

Dragana Catic

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s