Еден ден

Еден ден

Јас не бев во облакот поети мене ме очекуваа.
Беа влезени во неизмисленото,
ги преместуваа сламените шешири на главите
за да не стрчат дресираните ангели на сонцето.
Охрид беше нивниот запад на исток.
На чекор од мостот во Струга,
фестивалот се трезнеше длабоко во сводот
на дното седнат на проѕирката од измислени корали.
Данец, ирец или швеѓанин за мене, тогаш,
далечната `80 исто како гаталец на излог.
Триесет и седум лета.
Хај Магнус Енценсбергер.
Сега имам свој облак сомотен во боја по потреба.
Се наметнав со нечија наметка на упорноста,
го прелетав езерото се до неговиот истек
слетав за миг на мостот, на оградата ја
закатанчив мојата меланхолија, клучот
го зкачив далеку на еден јавор дури во
Лавреинската гора.

МЈ 2014 г

 

Related image

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s