Во јазлите на сонот

Во јазлите на сонот

На пат кон сонот
се тетерават јазлите јал котелците
јазикот ги чека
ќе ги свива превиткува и пласти
мамка е перница мека
од секогаш така било од памтивека.

Денот арачот свој си го зема
свеќата огледалото го мерка
длабоко во нас
шуштат јасли заморот полека тони
ноќта каменот тежок
во сребрен песок го рони, рони, рони,,,

Штотуку сонот почна
една струна во огледалото запливува
ја следи здивот како лотос пеперутка
смртта тука пристап нема
сонот дава исто колку што и зема.
МЈ

Image result for lep san

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s