Како да ви објаснам

Како да ви објаснам
.
Како што се прикрадува иднината
ми личи на заборавена љубов
тропа на моите порти незаклучени
срамежливо како милосрдник
кој залутал сред бел ден
и го бара изворот на кој се сеќава
кога и да се врати секогаш е тука
да ја угаси својата жед.
Но, зошто не го пречекорува мојот праг
пред шарените мугри
зошто заборавила на своето владение
од оваа страна на духот и мојата волја
или ја спознала границата на бесмислата
да се стапне во утробата на минатото?
Можеби ќе се раскомоти баш тука
на прагот од мојот сон на недофат
и ќе се помири со мојата заветеност
дека полека ќе си го распорувам срцето
да и ги поднаместам јаслите во кои спиела.

Како да ви објаснам
не е цела фали голем дел од неа
но никако да се спореди со исчекорот
на пропуштеното освен да употребам
друг јазик за довикување за мое будење!

MJ

4.09.2020

copiright

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Ој ти моме мило драго

Ој ти моме мило драго
*
Ој ти моме, мило мое драго,
сал во душа што ме вмрежи,
брезовита самовилска снаго,
песна си во срцево ми лежиш.

Зад седумте мориња и сказни,
во светата вода што се криеш,
што наполни гори мои празни,
од срма песна во гнездо виеш.

Во прегратка моја ти срновита,
црешова пупка на гранка тенка,
со солзни очи мојот лик те вика,
биди пламен в оган моја сенка.

Во сонот твој ќе сум постела бела,
од извор бистар на усните спектар,
под грлото бакнежи ергела цела,
преграб од гревови сладок нектар.

МЈ

copiright

4.06.2018 г

Фотографија на Марио Јагоски.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Лазурна мисла

Лазурна мисла
.
Ќе пишувам уште, нов извор ќе дупчам,
како клукајдрвец во самотно суво дрво,
сал звукот да го разбудам а не да чмае,
да не зацари тишина за да почне црвот,
стихот до го изглода ниту миг да не трае.
.
Не дека немоста ми пречи и таа ќе знае,
кога -тогаш ќе рикнам ко в џунгла лавот,
ќе растреперат пајажините во мојот сон
зборовите пајаци ќе го соблечат стравот,
ќе се тркалаат по нитите најавени со ѕвон.
.
Ќе се размавтам ко пијан сликар со кист,
на платното што гледа ненацртана жена,
во мислите веќе и бои коси и нежни бедра,
облечена во свилена мрежа ко риба мрена,
со неа на брегот ноќе гази во ноќта ведра.
.
Хартијава е гладна како пролетна полјана,
ме чека сеач да бидам да и посадам руно,
со љубовни стапалки да се храни жешки,
за осамен гулаб во него да го остри клунот,
лазурна ми мисла низ ова да мине пешки.
МЈ 2020 г
copyright

Girl Lying in Grass Stock Photo - Alamy

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Според нежноста и зборот

Според нежноста и зборот
.
Во мојата песна светлото има
илјада бои
според нежноста е како твојата коса
според зборот како твојата уста
Сонот ми е часовник без стрелки
место време ги брои чукањата на срцето
и капките солзи со кои ги поиш дождовите
единствена причина за плачење
над празната постела
Кога ноќта ќе вечера слатки ѕвезди
а нам ќе ни дојде време за љубов
ни откаде секавици ко разулавен пес
умираме со песна без стварност
притаено како фрлена коцка
која навестува број на паѓања
во волнената бездна меѓу искрите
огновите и молчеливите смешни пророштва
Нема неправда нема сомнежи
се е багаж затворен во мислите
а тие како писма неотворени на ветрот
слетуваат на погрешни адреси
и никој не посега по нив
нема кој да ги прими кој да ги отвори
Во очиве се уловила некоја птица
се препелка во песнава
ќе ве напуштам да не ми замине
некаде меѓу гранките
кајшто не можам да ја досонувам…
МЈ

 
 
Преведена на англиски од колега поет!
 
According to the Tenderness and the Word
.
The light in my poem has thousand colours
According to the tenderness it’s like your hair,
According to the word it’s like your lips
Мy dream is a clock without hands,
It counts my heartbeats instead the time,
It counts the teardrops you feed the rain with –
The only reason for crying over the empty bed.
When the night dines sweet stars
And our time for love comes from nowhere
With lightnings as a rampart dog,
We die with a song out of reality,
Hidden as a thrown dice
Which foretells numbers of fallings
In the soft abyss between the sparks,
the fires and the quiet funny prophecies.
There’s no injustice, no doubt,
Everything is a luggage locked in the thoughts,
And they land at wrong addresses
As unfolded letters carried by the wind,
And nobody reaches for them,
There’s nobody to receive and open them.
There’s a bird caught in the eyes,
It’s rolling in the song.
I’m going to leave you so it wouldn’t fly away
Somewhere between the branches,
And I wouldn’t be able to complete my dream.
.
Мario Jagoski from Nord Macedonia 🙂
copyright
 
 

Black And White Rose Flower. Watercolor Paintings Of Roses And ...

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Измислувам нов живот

Измислувам нов живот

Ќе си купам нов остров

ограден со мориња над кој лебдат

чудни птици испилени од моите нови гради.

Со себе ќе понесам кофери

полни со книги и бела хартија

полно бродче со полни шишиња вино

кои откако ќе ги испразнам

сите ќе ги испратам како порака

до сите наивни поети и останати

ефермни ликови

Тука сите мои заблуди и гревови

ќе ги тренирам да ми бидат слуги

ќе ги хранам само со морски шум

и едвај погубни сеќавања.

Не прашувајте за љубовта,

ќе ја измислам по илјадити пат

нејзиното ново лице ќе блесне

на сите стари фотографи што

ќе ги понесам со себе,

нежно залегната врз моите гради со лицето.

На средината на островот ќе се виори

знамето на моите песни.

МЈ

Фотографија на Марио Јагоски.
Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Галактички цреши

Збирката песни поезија Галактички цреши на поетот Марјан Јакшоски која во Македонската поетска јавност е пријатно изненадување доживува трето издание откако првите две беа продадени за само два месеци што е преседан во денешно време кога читателската публика е се помалку и издавачките куќи се соочуваат со големи тешкотии своите изданија да ги продадат на пазарот дури и по цени кои не се исплатливи и не можат да ги покријат трошковите за издавањето.

Најиндикативно е што збирката Галактички цреши никаде во јавност не е промовирана ниту за неа постои било каков продажен маркетинг. Оние кои ја читале се пријатно изненадени од стилот на кој е пишувана , ненаметлив, современ и непатетичен. Писателот Марјан Јакшоски од нему познати причини не соработува со ниедна издавачка куќа а книгата ја доставува лично до секој што сака да ја купи со претходен договор како сака читателот да му биде доставена.

Втор настан кој го бележи писателското деби на Марјан Јакшоски е новата втора збирка поезија под име Сонот на пупките која како и предходната бележи голем пораст на продажба. Интересно е што писателот остварува лични конаткти со многумина кои ја купиле книгата за да ги слушне впечатоците и критиките. Најчеста критика која може да се слушне е таа што книгата е пријатно изненадување после македонските доаени како што се Блаже Конески, Ацо Шопов, Влада Урошевиќ , Јаневски, Матевски но, и посовремените кои се уште творат…

Во моментов можат да се нарачаат и купат двете книги по цена од 200 ден. на телефон 075 441 405 .

Текст: М-р Гордана Костовска – Скопје

https://www.facebook.com/groups/210820079599764/

 

 

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Сакам многу

Сакам многу

.

Ниту јас ниту зборовите ми се совршени

не судете ми пред да си ги погледнете рацете

проверете дали ви се чисти.

Очите понекогаш знаат да ми се матни

сребрениот сјај пред нив да гасне

полека како ѕвезда што се оддалечува.

Чувствувам некаква наредба

треба да исполнам задача

да најдам начин да ја оценам убавината

и да ја стркалам по земјата за да го зарази светот

со живот преполн инспирација

со меморија полна совршени песни и заложби.

Зад сето тоа мора да се влечат некои сенки

грешки и апсурди но, по пат треба да тонат

во калта или прашината на заборавот.

Сакам да го сторам тоа и заслуга да ми биде

за да ја отворам вратата на нов ден

што ќе го започнам со висок дух

растеретен од сите глупави изрази и фрази

Јас сум тоа што мислам дека сум

се напрегам да не је менувам смислата

само по некој тон варијација или нијанса.

Сакам многу и катаден се обучувам да сакам.

Не можам да чекам сето ова друг да го стори.

Марио Јагоски 2020 г

copyright

Фотографија на Марио Јагоски.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Мојата книга бел падобран

Мојата книга бел падобран

.
Денес ги отуѓував моите песни
а во сите нив беше ти
во сите линии на дланкиве
те подавав на туѓи раце
насмеани ликови со ведра душа
не слушнав крик нит болка
да се слуша

Книгата планинарка величествена
се нишка по работ на еден срт
се отвораше како бел падобран
ниедна ѕвезда од неа не падна
ниту ветрови и громови плукна
дури ни бенките твои млади
како гулаби  ниедна не гукна

Радост блажена и тивка ме обви
како вулкан заспан ѕвездено небо
ширеше страни во нечии меки раце
се подигаа рамена
кратки реченици слушав чиниш хаику
прекрасни се друже
смирен сум ќе има ли за тебе замена

Мислев ќе бидам пијан
како вечерта кога во неа ѕвезди
се пораѓаа но, не
дел од тебе остана во мене
твоите фустани езерски очи
младоста жедна отисок во песокта
и сите наши допири во жешките ноќи
МЈ 2020 г

cpyright

Фотографија на Марио Јагоски.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Марјан Јакшоски

За првпат од десетгодишното творење оваа година
2020, од печат излегоа две збирки песни поезија
под име Галактички цреши и Сонот на пупките.
Збирката Галактички цреши е отпечатена во
310 примероци. Околу 300 книги  се распродадени за 30 дена на мое големо изненадување. Изненадувањето е дотолку поголемо што книгата никаде не е промовирана ниту е рекламирана освен скромна најава на ФБ.
Втората збирка песни поезија Сонот на пупките веќе
е во продажба од 23 Мај откога е и отпечатена.
Заинтересираните читатели ќе можат да ги купат и двете,
/ деновиве излегува од печат и првата како второ издание/
комплет за 350 денари. Поединечно, првата е 200 ден а, втората
е 180 денари. Број на телефон о75 441 405.

cover photo, Нема опис за фотографијата.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Недостиг

Недостиг
.
Мојот недостиг во тебе
музичка скала е, со заклучена душа.
.
Во вените ни, црвени речни линии
заплеткани ноти се и без глас се гушат.
.
И во мене неспокојот твој
како водопад матен се повеќе се слуша.
.
Во понорот на погледот
несозреани спомени ни се рушат.
.
Каков е овој недостиг дива ѕверка,
да не распне што ни зема мерка,
срцава наши без причина да стрепат,
зарем доцна е бакнежите да не крепат.

МЈ

Posted in Uncategorized | Напишете коментар