Некој рече

Некој рече платформата wordpress,
била глува непосетена и сосем пуста,
аветски пловела низ нетов жив стрес,
ко саркофаг низ млечната магла густа.

Ја замислувам како космички брод,
натоварен со нашата вечна поезија,
што плови кон вечениот рајски гроб,
заштитена од нашата болна амнезија.

По завршената виртуелна еволуција,
новите свесности во нова руба и тела
на се` земско ќе направат егзекуција,
а песната ќе остане недопрена и цела.

Испаѓа дека поезијата е поента главна,
тука и горе, мртва и жива секаде славна.
МЈ

Играјќи си со збооровите како композитор
со нотите, сакајќи да напише партитура, така
и јас на момнети безидејно им се предавам,
како татко кој детето го води кон најинтерсниот
дел од паркот за да ги види игрите или
нештата на кои тој одамна не им обрнува внимание.

МЈ

Advertisements
Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Mе препознаваат

Ме препознаваат

Момчето со мопедот што носи пица
денес на велосипед ја вози девојката
ме препозна и ми се смее
двајцата погледнавме нагоре
дождот лее

Девојкта на каса во блискиот маркет
ја нема шминката и додадените нокти
ме препозна и ми се смее
го затворила салонот за разубавување
сега е уште поубава
и јас и таа кришум погледнавме
на нејзиниот заоблен стомак

Сите на дождов знаат кој сум јас
и лисјата жолти во мојот двор
со тага се лепат за моите чевли
ме препознаваат од ланската средба
во ова дождливо време

Марио Јагоски 2016 г

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Причина

Ако сред луња се најдам
причина мора да имам,
кревка и завиткана како тајна.
Мислиш вино пијам зарад мојата душа,
не, туку да видам колку малце љубов
останала во талогот на пехарот.
Кога сред ноќ прозорец отворам,
мислиш ѕвездите ќе ги бројам,
каде е тука смислата?
Кога комета паѓа далеку зад ридот,
мислиш дека јас…
Их, воопшто не е битно ти што мислиш.
МЈ 2018 г

Фотографија на Mario Jagoski.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

ПОВЕСТ

Едно мало јаболко од мешана сорта,
полу црвено и полу жолто,
ја раскажува својата повест.
Еден љубовник и љубеното се разделуваат.
Тоа што се разделени е една работа,
но како се носат со тоа е друга.

РУМИ

 

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Кристален ден

Кристален ден
*
Кристален, ден што живот покрива,
се` изртено и родено што склопил,
ко наивец што ни љубов не сокрива,
таговен мраз во срцата што стопил.

Над сите ридје околни смрековни чуки,
сонцето им го најмил да им аргатува,
во модрата слушност ти построил буки,
во извори студени шумолот им патува.

Колку убав ден, килибар усвитен жолт,
им спростил небо жедно на сите птици,
се` живо пее, го сокрил тешкиот молк,
лелеат златни коси сини очи нови крици.

О, каков ден, се скрила тагата во врбов цут,
мора некој да ме бакнал денес, ил сум луд!
Марио Јагоски 2018 г

authorized

Фотографија на Mario Jagoski.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Кајкуша

 

Под ораницата јалова и црна,
завиена во дива лоза никна круша,
на меѓата браќа што дели стрмна,
летна кајкуша мелем за сечија душа.

Зиме ветерче мразно коски и глода,
снегот ја облекува во бела руба,
моли облак ко пустиник капка вода,
за род јулски децата да и љубат.

Години минуваат златна е заточеница,
птичји похот, за патникот касај сладен,
тркала златници до соседната пшеница,
нaхранува крт, еже по некој жетвар гладен.

Загледана в небо гранките почнале да венат
се почесто од лозата и повидот помош бара,
се доселил багрем ниоткаде очите и сенат,
нит топлина нит сонце, сета кора , сува, стара.

Се потенка и кршлива безболно молчи,
далеку од град осамена не знае да крикне,
еден спасител со секира во дните волчји,
в корен ја пресече младо крувче да никне.

Марио Јагоски 2018

Authorized and  protected

mario@com.mj.mk

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

БРЕЗА СИ ТИ

 

Бреза си ти,
обична и сама крај патот.
Раскошот ти го откриваат 
малите сонца што ѕиркаат
низ млечните прозорци.
Горделива си, чинам
дрскоста на минувачите
им ја гасиш во погледот кон тебе.
Бреза си ти,
обоена во ветер
облечена во руба
од завет тага и скриена болка.
Често гостувам во твојата
приказна од молк создадена
се поклонувам
пред твоите сенки
што шумолат во мојата душа.
Бреза си ти,
танцуваш со громовите
се подаваш на сите дождовни
срцебиења додека се леам
под твоите коси
замотан и заплеткан
во нови стихови oд тебе осветени.
Марио Јагоски 2018

authorized

 

 Related image
Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Капки

Капки бисерни, прекрасни капки,
убави и светли сал со позлатен сјај,
по малце тажни низ есенски стапки,
на прозорецов црн во ветровит крај.

Весели луѓе, што не знаете за страд,
во очите големи сте за нечиј суд,
колку беден е во мракот вашиот пад,
јадот не може да ви го смири друг.

Капки есенски, како само паѓате,
и тешки таги на душата и нудите,
се лизгате тајно, окната ги гаѓате,
радост само некому да понудите.

O, луѓе несреќни, од болка убиени,
додека векот трае со тагата в душа,
често ги повикувате сосем опиени,
минатите часови а никој не ве слуша.

МЈ Препев на песна од Сергеј Есењин.

Фотографија на Mario Jagoski.

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Побегнат ангел

 

Јас сум оној на денот на твојот страв,
портокал и слатки зборови што ти дадов,
мислиш измислен лик сум ил можеби лав,
последен дух кој никнал од вулкан со чадот.

Јас сум оној на побегнат ангел што личи,
соната во твојата морска школка на вратот,
кученце бело без родители што тивко цвичи,
ленени соништа што тивко нижам крај патот.

Јас сум оној што ги менува денот и ноќта,
времето што го збунувам да не знае да мине,
твојата љубов да зрее да не ја изгуби моќта,
мирисен шумски плод твојата рака што го кине.

Јас сум твојата постела твоето небесно вино,
твојата кошула твоите усни твоето небо сино.
МЈ

authorized

Posted in Uncategorized | Напишете коментар

Добро утро

Оваа е таа приказна стара,
за еден цвет утрово што ме буди,
невозможни дела тој од мене бара,
кој ме љуби има право да ми суди.

Од мојот корен тој е скинат дел,
и често на изворот навраќа сетно,
чувар да му бидам со бакнеж врел,
сенка ладна во пладнево жешко, летно.

Од немилост на сонцето да го спасам одам,
со водичка ладна да му измијам очи сини,
со погледи низ птичјата песна да го водам,
латиците да му пеат ниедна да не се скини.

О цвету мој од лозата моја илјадити си дел,
ти цветаш,јас умирам и така еден живот цел.

МЈ 26.04 2018 г

authorized

Image result for девојцица

Posted in Uncategorized | Напишете коментар